บทที่ 50

ท่าทางของหล่อนตอนนี้ดูหยิ่งผยองและถือตัวจนเกินเหตุ คงไม่ทันสังเกตเห็นฉันที่เดินตามไปยืนอยู่ไม่ไกลจากวรนุชด้วยซ้ำ

วรนุชเองก็ดูไม่ได้โกรธเคืองอะไร

กลับยิ้มแล้วพูดสวนไปว่า "แหม บทสัมภาษณ์นี้ถ้าไม่มีเธอก็คงไม่ได้หรอก! ก็แหม... เธอออกจะสวยขนาดนี้ 'ร่าน' ขนาดนี้ แถมยังอ่อยเก่งขนาดนี้ ในห้างนี้คงมีแค่เธอคน...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ